Başlangıçta evren, kaotik ve yumurta biçiminde bir bulutsu halindeydi. Daha sonra hafif ve saf olan elementler yükseldi ve gökyüzünü ( Takamagahara – Yüksek Gök Ovası) oluşturdu. Ağır ve kirli olan elementler ise aşağı çökerek henüz isimlendirilmemiş karanlık dünyayı meydana getirdi.
Bu alanda yapılmış en önemli akademik çalışmalardan biri, ünlü antropolog ve Japon kültürü araştırmacısı ’nin eserleridir. Özellikle "Japon Mitolojisi" başlıklı çalışması, hem akademik çevreler hem de mitoloji meraklıları için bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Bu makalede, Japon mitolojisinin temellerini, en önemli hikayelerini ve Ashkenazi’nin bu alana yaptığı benzersiz katkıları detaylı bir şekilde inceleyeceğiz. Bölüm 1: Japon Mitolojisinin Kaynakları ve Yapısı Japon mitolojisini anlamak için öncelikle iki temel metne bakmak gerekir: Kojiki (712) ve Nihon Shoki (720). Bu kitaplar, Japon İmparatorluk ailesinin soyunu tanrılara (kami) dayandırmak ve devletin kutsal kökenini açıklamak amacıyla yazılmıştır. Japon Mitolojisi - Michael Ashkenazi
İzangi, bir ateş getirerek Yomi’nin karanlığında eşini arar ve gördüğü manzara karşısında dehşete düşer: İzanami, vücudu çürümüş, ağzından, burnundan ve diğer yerlerinden yıldırım tanrıları fışkıran korkunç bir yaratığa dönüşmüştür. İzangi kaçar, İzanami ise arkasından shikome (çirkin yaratıklar) gönderir. Bölüm 1: Japon Mitolojisinin Kaynakları ve Yapısı Japon
Ashkenazi’nin Yorumu: Ashkenazi, bu hikayeyi "sosyal uyum ve ritüelin gücü" metaforu olarak okur. Amaterasu’nun mağaraya kapanması, toplumdan çekilen bir liderin yol açtığı kaosu temsil eder. Onu dışarı çıkaran şey güç veya savaş değil, sanat, kahkaha ve kolektif ritüeldir. Bu, Japon toplumunda wa (uyum) kavramının mitolojik temelidir. kahkaha ve kolektif ritüeldir. Bu